O poranku

Piątek, 16 lipca 2010 · dodano: 16.07.2010 | Komentarze 5

Chęć zobaczenia wschodu słońca w Mazowieckim Parku Krajobrazowym...

i jeszcze większa chęć bycia w rezerwacie na "Na Torfach" spowodowała, że nie spałem tej nocy. Wstałem przed 4 rano i 20 minut później siedziałem już na rowerze, co dla mnie wielkiego śpiocha jest ogromnym wyczynem. Z Celestynowa szybko asfaltem do Dąbrówki gdzie zjechałem w polną drogę i oddałem się kontemplacji wschodu słońca i ogólnie rozumianej przyrody.

Wschód słońca W Mazowieckim Parku Krajobrazowym © Cerberiiusz

Gdy robiłem to zdjęcie w trawie zaszył się zając. I gdy stwierdził, że może bezpiecznie się ewakuować narobił tyle hałasu, napędzając mi przy tym niezłego stracha. Następnie udałem się na bunkry. Tu nie pauzowałem więcej jak minutę i ruszyłem okrężną drogą w kierunku torfów, aby tam podziwiać uspakającą ciszę i widoki o poranku.

Cerberiusz na Torfach © Cerberiiusz

Po drodze na Torfy mijałem tablicę chyba upamiętniającą pracę leśników i drwali.

Tablica "leśników i drwali" © Cerberiiusz

Tuż przed samym rezerwatem jest "Baza Edukacji Ekologicznej", którą w końcu muszę się kiedyś wybrać i zwiedzić.

Baza Edukacji Ekologicznej © Cerberiiusz

Z rezerwatu ruszyłem w kierunku Karczewa. Gdy przejeżdżałem koło starego cmentarza żydowskiego powstała pierwsza fotografia. W samym Karczewie przejeżdżałem koło kolejki wąskotorowej, która stanowi pamiątkę jakiejś trasy tejże kolejki (chyba Piaseczno - Otwock - Karczew). Z pod kolejki udałem się na kawę do mamy, oraz w celu obudzenia ich do pracy. Po wypiciu kawy ruszam w stronę domu. Kręcąc to w lewo, to w prawo dojeżdżam do Pogorzeli Warszawskiej. Żeby wycieczka za szybko się nie skończyła po przejechaniu 200 metrów asfaltem znów wjeżdżam w las i obieram kierunek bunkry. Same bunkry omijam łukiem i kieruję najpierw w kierunku Dąbrówki, a później na Lasek skąd asfaltem docieram już do domu. Cała wycieczka trwała 4 godziny.
W drodze powrotnej były momenty, że odczuwałem brak przespanej nocy i momentami brakło siły, momentami ochoty, a momentami jednego i drugiego.

I na koniec orientacyjna mapka dzisiejszej wycieczki.